Braaf evangelisch Nederland

In het Nederlands Dagblad van vandaag staat een stuk naar aanleiding van het onderzoek onder EO leden "de verlegenheid voorbij". Het onderzoek leidde tot spannende reacties:

"Filosoof dr. Govert Buijs vroeg zich af ,,of wij hier getuige zijn van een nieuwe, op zichzelf gerichte subcultuur, een bastion van waaruit men nauwelijks meer bruggen slaat naar buiten''.

Ook scriba Bas Plaisier van de Protestantse Kerk was kritisch over het gebrek aan maatschappelijke betrokkenheid. ,,Het is toch opvallend dat het percentage EO-leden dat gelooft in een 'schepping van zes dagen van 24 uur' beduidend groter is dan het percentage dat zich daadwerkelijk inzet voor het behoud van die schepping, en daar ook zijn levensstijl op aanpast? Ze hebben meer aandacht voor spiritualiteit dan voor verantwoordelijkheid.''

Hoofdredacteur Peter Bergwerff van het Nederlands Dagblad sloot zich daarbij aan. ,,Van dit onderzoek komt een geur af van een zeer sterke interne gerichtheid en knusheid. Men is in hoge mate tevreden met zichzelf. Om mezelf daar maar bij te betrekken: wij zijn als orthodoxen bijzonder tevreden met onszelf. Maar de homo’s en ook de hoeren, de tollenaars en de pedofielen zijn buiten beeld.’’

Ook christelijk-gereformeerd missionair werker Stefan Paas was wat dit betreft teleurgesteld in de antwoorden van de geënquêteerde EO-leden. ,,Veel betrokken EO-leden zijn erg tevreden over hun kerkdiensten. Maar tegelijkertijd nemen ze daar zelden anderen mee naartoe. De hele missionaire visie ontbreekt. Ze zijn veel te druk met hun eigen gevoels- en geloofsleven. Alsof ze zeggen: ‘Het is allemaal leuk die buitenkerkelijken, maar het gaat nu even om hoe ík het ervaar...Ik vroeg me bij lezing van het onderzoek af: waar zijn toch de kritische individualisten, die ik in het echte leven zo vaak tegenkom? Iedereen is hierin zo ontzettend braaf en tevreden. De kerk heeft ook mensen nodig die af en toe kritisch zijn. Het kan toch niet zijn dat alles altijd goed gaat? Eerlijk gezegd lijkt me dit té braaf en té tevreden.’’’

Het lijkt erop dat, mijn favoriete broodprofeet Adjied Bakas, weer eens goed geprofeteerd heeft: Iedereen zijn eigen egocentrische religie.

Je kunt hier een heleboel wijze dingen over zeggen, over contextualisatie, modernisme, missionaire netwerken enz. enz. enz. Maar op dit moment voel ik me vooral verdrietig.

Ga op weg en verkondig: “Het koninkrijk van de hemel is nabij.” Genees zieken, wek doden op, maak mensen die aan huidvraat lijden rein en drijf demonen uit.

“Bent u degene die komen zou of moeten we een ander verwachten?”’ Hij genas toen juist veel mensen van ziekten en allerlei aandoeningen en van boze geesten en hij gaf tal van blinden het gezichtsvermogen terug. Hij antwoordde: ‘Zeg tegen Johannes wat jullie gezien en gehoord hebben: blinden kunnen weer zien, verlamden weer lopen, mensen met huidvraat worden gereinigd en doven kunnen weer horen, doden worden opgewekt, aan armen wordt het goede nieuws bekendgemaakt"